ASLAN EDMOND
 
Sevgili





En Sevgili





Ey Sevgili



                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           



        Uzatma dünya sürgünümü benim

        Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır




      Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır

     Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır





Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır






O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır






Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır





Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır







Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır


Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır






Sevgili

En sevgili


Ey sevgili





....




ASLAN EDMOND

"Efendiler; hepiniz milletvekili olabilirsiniz; bakan olabilirsiniz; dahası, Cumhurbaşkanı olabilirsiniz. Ama sanatçı olamazsınız". (11 Nisan 1930)


  Bu sözü oldum olası çok sevdim.Bu hayatta hepimiz olmak istediğimiz yere gelebiliriz,inanırsak,sevgiyle,coşkuyla istersek ve çok ama çok çalışırsak.Ama biliriz ki hepimizin muhakkak isteyip de sahip olamayacağı bazı şeyler vardır.Atatürk'ün bu sözünü de işte bu yüzden seviyorum.Olamayacağım şeyi bana hatırlattığı için,Senden olan,yüreğini verdiğin kadından dünyaya gelen bir bebeğin babası olmanın onuruna sahip olamayacağımı bildiğim için.




      O yüzden etkilenirim,yaşanması mümkünken yaşanamayanları gördükçe.İnsanların özel mutluluklara sahip olma fırsatına sahipken hayatın,dünyadaki kötülerin ve kötülüğün engeliyle karşılaştıkları için,zulüm altında ezildikleri için,canlarını verdikleri için.Bu yüzden aşağıdaki mektubu bir babaya yazdıranların kararttıkları dünyayı bir gün gelir birileri yeniden aydınlığa çevirir.

“Sevgili kızım ve değerli öğretmenim…
Sana elveda demiyorum bilakis yarın görüşmek üzere. Başı dik tuğyana isyan ederek yaşadın. Tüm engelleri reddederek hürriyete sınırsızca aşık oldun. Bu ümmet, uygarlıkta hak ettiği yeri alabilsin diye onu yeniden diriltmek ve inşa etmek için sessizce yeni ufuklar arıyordun. Akranlarının uğraştığı işlerle meşgul olmadın. Her zaman derslerinde birinci olmana rağmen öğrenmeye olan açlığın dinmedi.
Bu kısa hayatta sohbetine doyamadım. Vaktim, mutlu olacak ve eğlenecek kadar geniş değildi. Rabiatul Adeviyye’de son kez bir araya geldiğimizde, “Sen bizimle olduğunda bile bizden ayrısın” diyerek bana olan sitemini dile getirmiştin. Ben de sana, “Bu hayat birbirimize doyacak kadar geniş değil. Birbirimize doyalım diye Allah’tan cennetinde bize bu sohbeti vermesini temenni ediyorum” demiştim.



Sen şehit olmadan iki gün önce seni rüyamda gelinlikler içinde gördüm. Bu dünyada eşi benzeri olmayan bir güzellikteydin. Yanıma sessizce oturduğunda sana, “Bu gece senin düğün gecen mi” diye sordum. Sen de “Düğünüm akşam vakitlerinde değil öğlen olacak” demiştin. Çarşamba günü, öğlen vakti şehit olduğun haberi bana ulaştığında, senin rüyamda bana ne demek istediğini anlamış oldum. Allah’tan seni şehit olarak kabul etmesini niyaz ettim. Ve şehadetin, bizim haklı olduğumuzu ve düşmanımızın da batılın ta kendisi olduğu inancımızı pekiştirdi.
Son vedanda yanında olamamam, son bir kez seni görememem, alnına son bir öpücük konduramamam ve senin cenaze namazını kıldırma şerefine nail olamamam beni derinden üzdü. Beni bunları yapmaktan alıkoyan, ölümden veya karanlık hücerelerden korku değil, uğruna canını verdiğin davayı (devrimin hedeflerine ulaşması) sürdürebilmekti.
Zalimlere karşı başın dik (göğsünü gere gere) direnirken gaddar kurşunlar göğsüne saplandı ve ruhun yüceldi. Ne kadar güzel bir azmin ve terbiye edilmiş bir nefsin vardı. İnanıyorum ki, sen Allah’a verdiğin söze sadakat gösterdin, Allah da sana verdiği söze… Öyle ki, şehadet şerefini bize değil de sana bahşetti.


Son olarak, sevgili kızım ve değerli öğretmenim…
Sana elveda demiyorum bilakis görüşmek üzere.. Buluşmamız, yakında peygamber ve ashabıyla birlikte Havz-ı Kevser’de olacak. Sonsuz kudret ve hükümranlık sahibi Allah’a yakın, O’nun nezdinde değerli ve şerefli bir konumda. Ayrılmamak üzere, birbirimize doyma temennilerimizin gerçekleşeceği bir buluşma…”




   
...........





"Allah'ın rızasıyla sana gelen,Allah'ın rızasıyla senden gider."

                                                                                             
Etiketler: , , 0 yorum | edit post